566.
غذای مهمونا رو کشیدم و دادم بهشون اومدم تو اتاق، دلم میخواد گوشیمم خاموش کنم تا شب حتی حرفم نزنم با میم.
هوووووف، صبر کن مداد صبر کن.
نفس عمیق بکش.
به درک که دو روزه مهمون دارین و نیومده خونه، به درک که خودشم ناهار نبرده و گرسنشه، به درک که خسته است، به درک که دل وامونده ت تنگ شده براش
به درک که میم هیچ وقت تو شغل شانس نداشته.
.
.
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم آبان ۱۴۰۳ ساعت 14:24
توسط مداد
|
پیوند دختر خزان و پسر بهار